Stefan Wiechecki Wiech
Stefan Wiechecki Wiech

Stefan Wiechecki, ps. Wiech (1896-1979) –polski prozaik, satyryk, publicysta i dziennikarz. Autor uznawany jest za uosobienie warszawskości z uwagi na swoją twórczość pisaną stylem gwarowym, nazwanym "wiechem". Najbardziej znane są jego felietony, z którymi jego postać jest kojarzona. Tuwim nazwał pisarza "Homerem warszawskiej ulicy".

Zanim został znanym pisarzem imał się różnych zajęć. Po powrocie do cywila w roku 1918, grywał w teatrach. Epizod ten przerwała wojna polsko-bolszewicka, podczas której Wiechecki ponownie założył mundur. W roku 1923 pełnił funkcję rzecznika Polskiego Czerwonego Krzyża, aby następnie przez kilka lat prowadzić Teatr Popularny na Woli. Staż reporterski w „Kurierze Warszawskim” oraz „Kurierze Czerwonym”, gdzie pełnił funkcję sprawozdawcy sądowego, stał się zalążkiem jego kariery pisarskiej. Prowadził też sklep ze słodyczami znanej warszawskiej firmy „Fuchs i Synowie” w centrum Nowej Pragi na rogu ulic Stalowej, Inżynierskiej i 11 Listopada, pod adresem ul. Stalowa 1 (gdzie również, na trzecim piętrze, mieszkał).
Po wojnie Wiechecki pisał felietony do „Życia Warszawy” i „Kuriera Codziennego”, a następnie do „Expressu Wieczornego”, któremu Wiech pozostał wierny aż do śmierci. Wszystkie jego utwory objęte były w 1951 roku zapisem cenzury w Polsce, podlegały natychmiastowemu wycofaniu z bibliotek.

Był autorem popularnych felietonów pisanych gwarą warszawską, przedstawiających w satyrycznym świetle mieszkańców Warszawy, a po II wojnie światowej i zagładzie miasta, mieszkańców warszawskich dzielnic: Targówka i Szmulowizny. W felietonach stworzył m.in. postać historyka amatora pana Teofila Piecyka oraz pana Walerego Wątróbki komentującego codzienne życie stolicy. Felietony, humoreski i reportaże Wiecha były wydawane również w zbiorach, m.in.: „Ja panu pokażę!” (1938), „Wiadomo – stolica!” (1946), „Helena w stroju niedbałem” (1949), „Ksiuty z Melpomeną” (1963), „Śmiech śmiechem” (1968), „Dryndą przez Kierberdzia” (1990). Wiechecki przedstawił też swych bohaterów, choć nieco innych niż w felietonach, w powieści „Café »Pod Minogą«” (1957), i jej kontynuacji „Maniuś Kitajec i jego ferajna”(1960); jest również autorem wspomnień „Piąte przez dziesiąte” (1970). W 1959 został zrealizowany film Café »Pod Minogą« na motywach powieści pod tym samym tytułem.

Podgląd
Dodaj do ulubionych
Dodaj do koszykaZobacz koszyk
Podgląd
Dodaj do ulubionych

Śmiech śmiechem

19.00 
Dodaj do koszykaZobacz koszyk
Podgląd
Dodaj do ulubionych
Dodaj do koszykaZobacz koszyk
Podgląd
Dodaj do ulubionych

Śmiech śmiechem

16.00 
Dodaj do koszykaZobacz koszyk
Podgląd
Dodaj do ulubionych
Dodaj do koszykaZobacz koszyk
Podgląd
Dodaj do ulubionych

Wariackie papiery

25.00 
Dodaj do koszykaZobacz koszyk
Podgląd
Dodaj do ulubionych
Dodaj do koszykaZobacz koszyk
Podgląd
Dodaj do ulubionych

Wątróbka po warszawsku

15.00 
Dodaj do koszykaZobacz koszyk
Podgląd
Dodaj do ulubionych
Dodaj do koszykaZobacz koszyk
Podgląd
Dodaj do ulubionych

Wiech na 102!

12.00 
Dodaj do koszykaZobacz koszyk
    0
    Twój koszyk
    Koszyk jest pustyWróć do sklepu